علوم پیراپزشکی و بهداشت نظامی

مقدمه: بیماری های قارچی یکی از عوامل مهم مرگ و میر در افراد با نقص سیستم ایمنی، سرطانی ها و شیمی درمانی با دوز بالا می باشند که تشخیص و تمایز آن‌ها از سایر بیماری های میکروبی و روش درمان مناسب وابسته به تشخیص صحیح این عوامل می باشد. روش های تشخیصی متعددی از گذشته تا به امروز در آزمایشگاه های سراسر دنیا بکار گرفته می شوند. در این مطالعه روش های آزمایشگاهی در تشخیص انواع عفونت های قارچی مورد بررسی واقع شد.
مواد و روش‌ها: در پژوهش حاضر با استفاده از جست‌وجوی کلید واژه‌های تشخیص عفونت های قارچی، تکنیک های مولکولی، کشت قارچ ها، تکنیک های سرولوژی، طیف سنجی جرمی و معادل های آن‌ها در پایگاه‌های اطلاعاتی EMBASE, Scopus ,OVID ,WOS PubMed  و موتور جستجویGoogle Scholar مورد جستجو قرار گرفتند.
یافته‌ها: روش‌های تشخیص بیماری‌های قارچی یک پیشرفت چشمگیری از رویکردهای سنتی به تکنیک‌های تخصصی‌تر را پیشنهاد می نمایند. همچنین بر اهمیت ادغام روش های سنتی با تکنیک های مولکولی برای افزایش سرعت تشخیص و شناسایی دقیق عوامل بیماری‌زای قارچی تأکید دارد. این پیشرفت‌ها در فناوری توالی‌یابی و سایر تکنیک‌های مولکولی، پروسه تشخیص و درمان قارچ‌ها را گسترش می‌دهد.
نتیجه گیری: بعضی از روش‌های تشخیصی موجود زمان‌بر و بعضی پرزحمت و نیازمند تجهیزات تخصصی و پرسنل آموزش‌دیده هستند و روش های مدرن اغلب هزینه بر بوده اما به علت تشخیص سریع، کارآمدتر از روش های سنتی می باشند. بنابراین امروزه نیاز به توسعه آزمایش‌های تشخیصی سریع، آسان و قابل استفاده در محیط‌های با منابع محدود وجود دارد. پزشکان می توانند بر اساس تجربه فردی و در نظر گرفتن عواملی مثل میزان شیوع بیماری، مقرون به صرفه بودن و شرایط بیمار برای تشخیص و درمان سریع، تصمیم بگیرند که کدام یک از روش های تشخیصی را جهت بیماران خود استفاده نمایند.