ارزیابی میزان اشعه دریافتی در روش های آنژیوگرافی قلبی تشخیصی و مداخله ای در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام علی (ع) کرمانشاه در سال ۱۴۰۱ Evaluating the Radiation Absorbed Dose in Diagnostic and Interventional Cardiac Angiography Methods in Patients Referring to Imam Ali Hospital in Kermanshah in 2022 1 1 مقدمه: آنژیوگرافی قلب یکی از روش های تشخیصی و درمانی است که دوز بسیار قابل توجهی از اشعه ایکس را به بیمار تحمیل می کند و می تواند خطراتی را برای بیماران ایجاد کند. کنترل پرتوگیری بیمار توسط متخصص قلب و عروق در حین انجام آنژیوگرافی بسیار اهمیت دارد. به منظور بهینه سازی استفاده از پرتوی یونساز، اطلاع از میانگین دوز دریافتی بیماران در بخش آنژیوگرافی ضروری است. در این مطالعه، هدف بررسی میزان دریافت اشعه ایکس در روش های تشخیصی و مداخله ای آنژیوگرافی قلب در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام علی (ع) کرمانشاه بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی و آینده نگر بود. 260 بیمار کاندید آزمایش آنژیوگرافی در یک دوره 6 ماهه مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافیک بیماران به دست آمد و به دو گروه تشخیصی و مداخله ای تقسیم شدند. مقایسه ای از نظر میزان تشعشع دریافتی بیماران و مصرف ماده حاجب در دو گروه و همچنین بین پزشکان مختلف انجام شد. یافته‌ها: از نظر میزان دوز جذبی،DAP و حجم ماده حاجب در آنژیوگرافی تشخیصی و آنژیوگرافی مداخله ای اختلاف معنی داری وجود داشت (p<0.05). اما از نظر میزان دوز جذبی،DAP و حجم ماده حاجب در آنژیوگرافی تشخیصی و آنژیوگرافی مداخله ای بین پزشکان مختلف اختلاف معنی داری وجود نداشت (p>0.05). نتیجه‌گیری: به طور کلی این مطالعه نشان داد که میزان دوز جذبی،DAP و حجم ماده حاجب آنژیوگرافی تشخیصی به طور معناداری کمتر از آنژیوگرافی مداخله ای بود اما در بین پزشکان مختلف تفاوت معنی داری بین پارامترهای مورد سنجش وجود نداشت. 2 Introduction: Cardiac angiography is one of the diagnostic and therapeutic methods that impose a remarkable dose of X-rays and it can create risks for patients. It is very important to the cardiologist to control the patient's radiation exposure during the angiography. In order to optimize the use of ionization radiation, it is essential to know the average dose received by patients in the angiography department. This study aimed to evaluate the amount of x-rays received in diagnostic and interventional cardiac angiography methods in patients referred to Imam Ali Hospital in Kermanshah. Materials and Methods: This was a cross-sectional and prospective study. 260 patients who were candidates for angiography tests during a period of 6 months were examined. The demographic information of the patients was obtained and they were divided into two diagnostic and interventional groups. A comparison was performed in terms of the amount of radiation received by patients and the consumption of contrast material in two groups. Moreover, the comparison was done between different physicians. Results: There was a significant difference in absorbed dose, DAP and volume of contrast agent between diagnostic angiography and interventional angiography (p<0.05). However, there was not any significant difference in absorbed dose, DAP and volume of contrast agent in diagnostic angiography and interventional angiography for different physicians (p>0.05). Conclusion: This study generally indicated that absorbed dose, DAP, and the volume of contrast agent in diagnostic angiography was significantly lower than interventional angiography. However, there was not any significant relationship between different physicians in measuring parameters. 1 9 2024/07/20 1403/4/30 2024/08/14 1403/5/24 محمد امین محسنی Mohammad-Amin Mohseni کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران dr.mam1375@gmail.com کریم خوش گرد Karim Khoshgard گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران k.khoshgard@kums.ac.ir محمد روزبهانی Mohammad Rouzbahani مرکزتحقیقات قلب و عروق، پژوهشکده سلامت، بیمارستان امام علی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران rd.Rouzbahani@kums.ac.ir محمد امین امینی Mohammad-Amin amini گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران m.aminamini9889@gmail.com Radiation Absorbed Dose Diagnostic Cardiac Angiography Interventional Cardiac Angiography Imam Ali Hospital Kermanshah دز جذبی پرتو آنژیوگرافی تشخیصی قلبی آنژیوگرافی مداخله ای قلبی بیمارستان امام علی (ع) کرمانشاه ## ##

بررسی دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان اتاق عمل پیرامون راهکارهای پیشگیری از مخاطرات بیولوژیکی در دانشگاه علوم پزشکی جیرفت Examining the Knowledge, Attitude and Performance of Operating Room Students Regarding Biological Hazard Prevention Strategies at Jiroft University of Medical Sciences 1 1 مقدمه: یکی از مهم‌ترین دسته مخاطرات شغلی که اعضای گروه مراقبت از سلامت با آن روبه‌رو می‌شوند، مخاطرات بیولوژیکی ناشی از تماس با خون، مایعات بدن و سایر نمونه‌های بافتی است که می‌توانند سبب انتقال بسیاری از بیماری‌های واگیردار شوند. بنابراین با توجه به اهمیت موضوع کاهش وقوع خطرات شغلی از جمله مخاطرات بیولوژیکی، مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان اتاق عمل پیرامون راهکارهای پیشگیری از مخاطرات بیولوژیکی در دانشگاه علوم پزشکی جیرفت انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش مطالعه‌ای توصیفی مقطعی بود که طی آن ۷۰ نفر از دانشجویان ترم ۴، ۶ و ۸ مقطع کارشناسی رشته تکنولوژی اتاق عمل انتخاب و وارد مطالعه شدند. در این مطالعه میزان دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان اتاق عمل پیرامون راهکارهای پیشگیری از مخاطرات بیولوژیکی با استفاده از پرسشنامه و چک لیست مشاهده‌ای محقق ساخته ارزیابی شد. داده‌ها پس از گردآوری در نرم‌افزار SPSSنسخه 22 با استفاده از آمار توصیفی، آزمون تی مستقل، من ویتنی و واریانس یک طرفه تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار نمره دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان اتاق عمل پیرامون راهکارهای پیشگیری از مخاطرات بیولوژیکی به ترتیب ۸/۴ ± ۷/۳۳، ۲/۶ ± ۶/۴۸ و ۶/۴ ± ۸/۳۶ بود که نمره دانش و عملکرد در سطح متوسط و نمره نگرش در سطح مطلوب بود. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین نمره دانش و عملکرد با ترم تحصیلی ارتباط معناداری وجود داشت. (05/0> p) نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه، میزان دانش و عملکرد دانشجویان تکنولوژی اتاق عمل، در رابطه با راهکارهای پیشگیری از مخاطرات بیولوژیکی در وضعیت مطلوبی قرار ندارد. بنابراین با توجه به اهمیت موضوع پیشگیری و به حداقل رساندن خطرات بیولوژیکی در اتاق عمل، آموزش راهکارهای لازم در این زمینه به دانشجویان اتاق عمل جهت ارتقای سطح دانش و عملکرد آن‌ها ضروری به نظر می‌رسد. 2 Introduction: One of the most important occupational hazards that health care team members face is biological hazards caused by contacting with blood, body fluids, and other tissue samples that can cause the transmission of many contagious diseases. Therefore, considering the importance of reducing the occurrence of occupational hazards including biological hazards, the present study aimed to determine the knowledge, attitude and performance of operating room students regarding biological hazard prevention strategies at Jiroft University of Medical Sciences. Materials and Methods: This research was a cross-sectional descriptive study in which 70 students from the 4th, 6th and 8th semesters of the operating room technology field were selected and participated into the study. In this study, the level of knowledge, attitude and performance of operating room students regarding biological hazard prevention strategies was evaluated using a researcher-made observational questionnaire and checklist. The collected data were analyzed through descriptive statistics independent t-Test, Mann-Whitney and one-way variance using SPSS software version 22. Results: The mean and standard deviation of the knowledge score, attitude and performance of the operating room students regarding biological hazard prevention strategies were 33.7 ± 4.8, 48.6 ± 6.2 and 36.8 ± 4.6, respectively. Moreover, the performance was at an average level and the attitude score was at a favorable level. The findings show that there was a significant relationship between the knowledge score and performance with the academic semester. (p>0.05) Conclusion: According to the results of the study, the level of knowledge and performance of operating room technology students is not in a favorable situation regarding biological hazard prevention strategies. Therefore, considering the importance of preventing and minimizing biological risks in the operating room, teaching the necessary strategies to the students of the operating room seems necessary to improve their level of knowledge and performance. 10 18 2024/07/202024/07/5 1403/4/15 2024/08/142024/08/21 1403/5/31 مریم امیرشکاری Maryam Amirshekari عضو هیئت علمی رشته تکنولوژی اتاق عمل، گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران ایران amirshekarimaryam@gmail.com پارسا فرمهین فراهانی Parsa Farmahin farahany گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران parsafarahany1998ssparsa@yahoo.com محسن یغمایی Mohsen Yaghmaei گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران mohsenyaghmaei77@yahoo.com Prevention Operating Room Student Occupational Hazards Biological Hazards Performance پیشگیری دانشجوی اتاق عمل خطرات شغلی مخاطرات بیولوژیکی عملکرد. ## ##

ارزیابی کیفیت مستندسازی اطلاعات در پرونده‌های پزشکی: نواقص، علل و راهکار ها Evaluation of the Quality of Documentation in Medical Records: Defects, Causes and Solutions 1 1 مقدمه: کیفیت مستندسازی اطلاعات در پرونده‌های پزشکی، یکی از مؤلفه‌های حیاتی در ارائه خدمات بهداشتی و درمانی محسوب می‌شود و تأثیر عمیقی بر تصمیم‌گیری‌های بالینی، کیفیت درمان و در نهایت نتیجه‌گیری سلامت بیماران دارد. با این حال، نواقص قابل توجهی در این زمینه وجود دارد که می‌تواند عواقب منفی بر سلامت و رفاه بیماران داشته باشد. بنابراین مطالعه حاضر به بررسی جامع نواقص مستندسازی اطلاعات در پرونده‌های پزشکی، شناسایی علل ریشه‌ای این نواقص و ارائه راهکارهای مؤثر برای بهبود کیفیت مستندسازی پرداخت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و گذشته‌نگر است که در شش بیمارستان خصوصی تبریز از فروردین تا تیر 1403 انجام شد. با استفاده از روش نمونه گیری ساده تعداد 540 پرونده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها چک‌لیست محقق ساخته بود که روایی و پایایی آن توسط متخصصین تایید شد. به منظور شناسایی علل نواقص و ارائه راهکارها، دو جلسه گروهی متمرکز متشکل از مدیران، پزشکان، پرستاران و متخصصان مدیریت اطلاعات سلامت برگزار گردید. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و MAXQDA نسخه 22 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که 72.28 درصد از کل پرونده ها کامل بودند. از میان فرم های پرونده های بررسی شده فرم پذیرش و خلاصه ترخیص با 98.97 درصد جزء کامل ترین فرم ها و فرم شرح حال و معاینه بدنی با 42.27 درصد جزء ناقص ترین فرم ها بودند. همچنین کادر پذیرش بیشترین میزان ثبت (89.51 درصد) و کادر پزشکی کمترین میزان ثبت (42.12 درصد) را داشتند. میانگین رعایت ویژگی کامل بودن داده ها در مستندات مورد بررسی 71.53 درصد، صحت و دقت داده ها 80.71 درصد، به موقع و بهنگام بودن داده ها 80.12 درصد، همخوانی و همسانی داده ها 87.74 درصد و باورپذیری داده ها 92.91 درصد بود. باور پزشکان و پیراپزشکان مبنی بر در نظر نگرفتن مستندسازی به عنوان بخشی از فرآیند درمان و مناسب نبودن ساختار، مندرجات و اطلاعات موجود در فرم ها به عنوان اصلی ترین علل نواقص بود. در زمینه عوامل موثر بر کیفیت مستندسازی، عوامل مختلفی مانند آگاهی و نگرش، پیگیری و نظارت و رویه و استاندارد ها وجود دارند. نتیجه‌گیری: علیرغم تلاش‌های اخیر برای بهبود ثبت اطلاعات، کیفیت مستندسازی در برخی مراکز همچنان مطلوب نیست و مشکلات قابل توجهی در ثبت پرونده‌ها وجود دارد. با توجه به ارتباط کیفیت اطلاعات با مواردی مانند ادامه درمان، کیفیت مراقبت و مسائل قانونی، ضروری است که که مراکز درمانی از طریق روش‌های مداخله‌ای به بررسی روند ثبت مستندات پزشکی بپردازند. 2 Introduction: The quality of documentation in medical records is considered as one of the vital components in the provision of healthcare services and it has a profound effect on clinical decision making, the quality of care and ultimately the conclusion of patients' health. However, there are significant shortcomings in this field that can have negative consequences on the health and well-being of patients. Therefore, the present study comprehensively investigated the deficiencies of documentation in medical records, identified the root causes of these deficiencies, and provided effective solutions to improve the quality of documentation. Materials and Methods: The present study is a retrospective descriptive-analytical study that was conducted in six private hospitals in Tabriz from March to July 2024. 540 cases were selected using the simple sampling method. The data collection tool was a researcher-made checklist, whose validity and reliability were confirmed by experts. Two focus group meetings consisting of managers, doctors, nurses and health information management specialists were held in order to identify the causes of deficiencies and provide solutions. Data were analyzed using SPSS software version 23 and MAXQDA software version 22. Results: The findings showed that 72.28% of all records were complete. Among the forms of the reviewed records, the admission and discharge summary form with 98.97% were among the most complete forms and the medical history and physical examination form with 42.27% were among the most incomplete forms. Furthermore, the admission staff had the highest documentation rate (89.51 %) and the medical staff had the lowest documentation rate (42.12 %). The average compliance with completeness of data in the reviewed documents was 71.53%, accuracy and precision of data was 80.71%, timeliness of data was 80.12%, consistency of data was 87.74% and reliability of data was 92.91%. The belief of doctors and paramedics that documentation is not part of the treatment process, the inappropriateness of the structure, content and information in the forms were the main causes of deficiencies. In the field of factors affecting the quality of documentation, there are various factors such as awareness and attitude, follow-up and monitoring, and procedures and standards. Conclusion: Despite recent efforts to improve clinical documentation, the quality of documentation in some healthcare settings is still not optimal and there are significant problems in the documentation of records. Considering the relationship between the quality of documents and issues such as the continuation of care, the quality of care and legal issues, it is necessary for healthcare settings to investigate the process of documentation of medical records through intervention methods. 19 31 2024/07/202024/07/52024/08/4 1403/5/14 2024/08/142024/08/212024/08/18 1403/5/28 امیر تراب میاندوآب Amir Torab-Miandoab گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران. amir.torab1994@gmail.com لیلا غلامحسینی Leila Gholamhosseini گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران. le_hosseini@yahoo.com مهدی بصیری Mahdi Basiri گروه مدیریت دانش، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا، تهران، ایران Basiri60@gmail.com سوگند حبیبی چناران Sogand Habibi-Chenaran معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. sogandhabibi36@gmail.com Information Medical Record Quality Documentation اطلاعات پرونده پزشکی کیفیت مستندسازی ## ##

بررسی آسیب قلبی به دنبال شکستگی ایزوله استرنوم در بیماران ترومایی مراجعه کننده به بیمارستان پورسینا شهر رشت طی سال های 1396 تا 1398 Investigation of Heart Damage Following Isolated Sternum Fracture in Trauma Patients Referred to Pursina Hospital in Rasht between 2016 and 2018 1 1 مقدمه: شکستگی ایزوله استرنوم به عنوان یک شکستگی خطرناک شناخته شده است. اقدامات درمانی محافظه کارانه و طول مدت بستری زیاد، بار مالی زیادی به‌دنبال دارد. دانش موجود معدود است. هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان آسیب قلبی به دنبال شکستگی ایزوله استرنوم در بیماران ترومایی مراجعه کننده به بیمارستان پورسینای شهر رشت بود. مواد و روش‌ها: این یک مطالعه توصیفی گذشته‌نگر بود. اطلاعات مراجعین با شکستگی ایزوله استرنوم از سامانه اطلاعات بیمارستان (HIS) در بازه زمانی 1396 الی 1398 استخراج شد. یافته‌ها: 31 مورد بیمار واجد شرایط ورودی بودند که میانگین و انحراف معیار سن آن ها 14± 19/49 سال بود. بیشترین تعداد بیماران یعنی 3/32 درصد در گروه سنی 40 تا 49 ساله و 2/74 درصد مرد، 74درصد مکانیسم تروما ناشی از تصادف، 8/67 درصد بیماری همراه نداشتند، صد درصد بیماران بدون سابقه تروما و سابقه جراحی قلب بودند. میانگین و انحراف معیار روزهای بستری 58/1 ±87/1 بود. صد درصد بیماران با شکستگی ایزوله استرنوم، بدون هرگونه عارضه‌ای بودند و فقط داروی ضد درد دریافت کردند و هیچ مداخله درمانی دیگری دریافت نکردند. اکثریت موارد 3/90 درصد بیماران بدون عارضه قلبی بودند و تمام بیماران با بهبودی ترخیص شدند و مرگ و میر صفر بود. نتیجه‌گیری: به‌نظر می رسد شکستگی ایزوله استرنوم بدون همراهی با سایر شکستگی‌های مجاور در قفسه‌ی سینه، منجر به آسیب قلبی و مرگ و میر و عوارض همراه نمی‌شود و نگرانی در این باره فقط منجر به طولانی شدن احتمالی مدت بستری بیماران در بیمارستان و افزایش بار مالی و خدماتی هم بر بیماران و هم بر سیستم بهداشتی درمانی می‌شود. 2 Introduction: Isolated sternum fracture is known as a dangerous fracture. Conservative treatment measures and increased length of hospitalization lead to a large financial burden. The available knowledge is limited. The aim of this study was to determine the extent of heart damage following isolated sternum fractures in trauma patients referred to Pursina Hospital in Rasht. Materials and Methods : This was a descriptive retrospective study. The information of patients with isolated sternum fracture was extracted from the hospital information system (HIS) between 2016 and 2018. Results: 31 patients were eligible for entry, whose mean and standard deviation of age was 49.19 ± 14 years. The largest number of patients is 32.3% in the age group of 40 to 49 years and 74.2% of them were men, 74% of them had trauma mechanisms caused by accidents, 67.8% of them did not have comorbidities, and 100% of patients did not have history of trauma or heart surgery. The mean and standard deviation of hospitalization days were 1.87±1.58. One hundred percent of patients with isolated sternum fracture were without any complications. They only received painkillers and they did not receive any other therapeutic intervention. The majority of cases, 90.3% of patients, were without cardiac complications. All patients were discharged with recovery and mortality rate was zero. Conclusion: It seems that an isolated sternum fracture without accompanying other adjacent fractures in the chest does not lead to heart damage, mortality and related complications. Worrying about this only leads to an probable long- term hospitalization period. In addition, an increase in the financial burden and services are provided to both patients and the healthcare system. 32 38 2024/07/202024/07/52024/08/42024/07/14 1403/4/24 2024/08/142024/08/212024/08/182024/08/27 1403/6/6 بهزاد زهره وندی Behzad Zohrevandi مرکز تحقیقات تروما جاده ای، پژوهشکده تروما، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان گیلان، رشت، ایران bzem1980@gmail.com علی حسنی Ali Hassani دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان گیلان، رشت، ایران Ahasani18@yahoo.com حمیده محمد نیا Hamideh Mohammadnia مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان گیلان، رشت، ایران mahya89@yahoo.com بهاره منصف کسمایی Bahare Monsef-Kasmaei مرکز تحقیقات بیماریهای قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان گیلان، رشت، ایران monsefbahare@gmail.com نعیما خدادادی حسن کیاده مرکز تحقیقات تروما جاده ای، پژوهشکده تروما، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی استان گیلان، رشت، ایران Sternum Fracture Trauma Mechanism Cardiac Injury Complications شکستگی استرنوم مکانیسم تروما آسیب قلبی عوارض ## ##

بررسی شیوع انواع اختلالات خودایمنی در مبتلایان به کووید-19 و ارتباط آن با پیش‌آگهی بیماری در بیماران بستری در بیمارستانهای آجا در سطح شهر تهران در پیک سوم و چهارم کرونا در سال 1400 -1399 Prevalence of Various Autoimmune Disorders in Patients with Covid-19and its Relationship with Patient's Prognosis in Patients Admitted to Aja Hospitals in Tehran in the Third and Fourth Peak of Covid-19 in 2021 1 1 مقدمه: مطالعات بسیار محدودی در مورد ارتباط وجود بیماری‌های خود‌ایمنی و پیامد نهایی بیماران مبتلا به کووید-19 وجود دارد. لذا هدف از انجام این مطالعه بررسی شیوع انواع اختلالات خودایمنی در مبتلایان به کووید-19 و ارتباط آن با پیش‌آگهی این گروه از بیماران می‌باشد. مواد و روش‌ها : در این مطالعه کوهورت گذشته‌نگر حجم نمونه شامل 264 نفر از بیماران مبتلا به بیماری‌های خود‌ایمنی بود که به دلیل ابتلا به بیماری کووید-19 در بیمارستان‌‌های ارتش در سطح شهر تهران بستری بودند و 283 نفر از بیماران که مبتلا به بیماری خود‌ایمنی نبودند به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. اطلاعات بیماران با استفاده از پرونده بایگانی شده آن‌ها در بیمارستان مورد بررسی قرار گرفت و اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات مربوط به سوابق بیماری و پیامد نهایی در آن‌ها در چک لیست تهیه شده وارد شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از ننرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. جهت توصیف داده‌ها از شاخص‌های آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای انجام آزمون فرضیه های این طرح از آزمون های تی مستقل و کای دو استفاده شد. کلبیه تحلیل ها در سطح اطمینان 95 درصد انجام شد. یافته‌ها: در گروه مبتلا به بیماری‌های خودایمنی و روماتولوژیک میانگین سنی بیماران 63/7 ± 32/55 سال بوده است. شایع‌ترین بیماری یافت شده آرتریت روماتوئید ‌(2/21 %) ‌‌و بعد از آن پسوریازیس ‌(9/12 %)‌‌ بوده است. موارد فوت شده به صورت معنی‌داری در گروه مبتلا به بیماری خود‌ایمنی نسبت به گروه غیر مبتلا بیشتر بوده است ‌(9/18% در مقابل 3/11%‌.‌ 012/0(p = فراوانی بستری در بخش مراقبت‌‌های‌ویژه و انتوباسیون در گروه مبتلا به بیماری‌های خودایمنی به طور معنی داری بیشتر بوده است (001/0‌ (p< . بر اساس رگرسیون لجستیک وجود بیماری خود‌ایمنی به تنهایی شانس وقوع مرگ و میر ‌(484/1 Odds Ratio =‌‌)و شانس بستری در بخش مراقبت‌‌های‌ویژه ‌(487/1Odds Ratio = ‌‌)را افزایش می‌دهد‌ (05/0p< ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه براساس مدل سازی انجام شده ابتلا به بیماری‌های خود‌ایمنی به میزان قابل توجهی شانس مرگ و میر را نسبت به افراد غیر مبتلا افزایش می‌دهد و نیز شانس بستری شدن در بخش مراقبت‌‌های‌ویژه افزایش می‌دهد. 2 Introduction: There are very limited studies about the relationship between the presence of autoimmune disease and the patients’ outcome with Covid-19. Therefore, this study aimed to investigate the prevalence of various autoimmune disorders in patients with Covid-19 and its relationship with the prognosis of this group of patients. Materials and Methods: In this retrospective cohort study, the sample size included 264 patients with autoimmune disease who were hospitalized in Tehran Army hospitals due to Covid-19 disease. Moreover, 283 patients with non-autoimmune disease were considered as the control group. Patients' information was achieved using their hospital records. Demographic and information about disease history and their ultimate outcome were recorded. Finally, descriptive statistics indicators of mean and standard deviation were used to describe data. Furthermore, data were analyzed using SPSS software version 24 through independent t-Test and K2. Result: In the group with autoimmune diseases, the mean age of patients was 55.32 ±7.63 years old. The most common disease was rheumatoid arthritis ‌ (21.2%)‌‌followed by psoriasis‌ (12.9%). Mortality rates were significantly higher in the group with autoimmune disease compared with patients in the control group‌ (18.9% vs. 11.3%, p = 0.012). The frequency of admission in the intensive care unit and intubation in the group with autoimmune diseases was significantly higher than control group (p <0.0001). Based on logistic regression, the presence of autoimmune disease increases the chance of death‌‌ (Odds Ratio = 1.484) ‌‌and it increases the chance of admission to the intensive care unit‌ lonely (Odds Ratio = 1.487) ‌ (P <0.05). Conclusion: The results indicate that, based on modeling, autoimmune diseases significantly increase the chance of death and they also increase the chance of admission to the intensive care unit compared with healthy people. 39 50 2024/07/202024/07/52024/08/42024/07/142024/06/16 1403/3/27 2024/08/142024/08/212024/08/182024/08/272024/07/27 1403/5/6 نگین حسینی روزبهانی Negin Hosseini Rouzbahani مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Signet.h313@gmail.com خدایار قربان Khodayar Ghorban مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Kh.ghorban@gmail.com مجید زمانی Majid Zamani گروه ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران majidzamani26t@gmail.com محمد حسن کاظمی گلوگاهی Mohammad Hassan Kazemi Galougahi گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران farshad.kazemi@yahoo.com مریم دادمنش Maryam Dadmanesh مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران dr.dadmanesh@gmail.com محمد غلامی Mohammad Gholami مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران Mohammadg19@gmail.com Autoimmune Disorders Covid-19 Prognosis. اختلالات خودایمنی‌ کووید-19‌ ‌ پیش‌آگهی‌ ## ##

بررسی ارتباط حمایت سازمانی ادراک‌شده با پریشانی اخلاقی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه The Relationship between Perceived Organizational Supports with Moral Distress of Intensive Care Units Nurses 1 1 مقدمه: پریشانی اخلاقی یکی از معضلات رفتاری و پیچیده پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه است. عملکرد حرفه‌ای مطلوب پرستار، ضامن کیفیت خدمات درمانی ارائه‌شده به بیماران و عامل مهمی در تسریع روند درمان بیماران است. توسعه فضای حمایتی در سازمان‌ها ‌می‌تواند پرستاران را به سوی بهبود پریشانی اخلاقی و سایر عوامل مرتبط سوق دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط حمایت سازمانی ادراک‌شده با پریشانی اخلاقی پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع تحلیلی- مقطعی بود که در سه‌ماهه دوم سال 1402 انجام شد. حجم نمونه شامل 70پرستار شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان نمازی شیراز بودند که به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب و وارد مطالعه شدند. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه پریشانی اخلاقی پرستاران همریک و پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک‌شده آیزنبرگر استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 23 تحلیل شدند. یافته‌ها: براساس نتایج حاصل از این پژوهش، میانگین سن پرستاران 11 ± 2/29 سال بود. نمرات حمایت سازمانی ادراک‌شده و پریشانی اخلاقی در پرستاران شرکت‌کننده در مطالعه به ترتیب 82/5 ± 35/20 و 8/3 ± 20/10 بود که حمایت سازمانی ادراک‌شده در سطح متوسط و پریشانی اخلاقی در سطح زیاد قرار داشت. بین دو متغیر حمایت سازمانی ادراک‌شده و پریشانی اخلاقی پرستاران ارتباط منفی (معکوس) و معنی‌دار وجود داشت (05/0 >P و 689/0 – r =). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان دادند که بین حمایت سازمانی ادراک‌شده و پریشانی اخلاقی پرستاران همبستگی معناداری وجود دارد. بنابراین توصیه می‌شود مدیران و تصمیم‌سازان حوزه سلامت با افزایش حمایت‌های سازمانی در جهت کاهش پریشانی اخلاقی پرستاران گام بردارند. 2 Introduction: Moral distress is one of the most complex moral problems for nurses working in intensive care units. The nurse’s ideal job performance is the guarantor of the quality of the medical services provided to the patients and it is an important factor in speeding up the treatment process of the patients. Developing a supportive environment in organizations can lead nurses to improve moral distress and other related factors. This study aimed to investigate the relationship between perceived organizational support and the nurse’s moral distress working in intensive care units. Materials and Methods: This cross-sectional analytical study was conducted from June 2023 to August 2023. The sample size included 70 nurses of the special care units of Namazi Hospital in Shiraz, who were selected and included in the study through convenient sampling method. Data collection has been performed through three demographic information questionnaires, Hamric nurses' moral distress questionnaire and Eisenberger perceived organizational support questionnaire. Data were analyzed using SPSS software version 23. Results: The average age of the nurses was 29.2 ± 11 years. The scores of perceived organizational support and moral distress in the nurses participating in the study were 20.35 ± 5.82 and 10.20 ± 3.8, respectively. The perceived organizational support was at a medium level and moral distress was at a high level. There was negative (inverse) and significant relationship between two variables of perceived organizational support and nurses' moral distress (P< 0.05 and r = -0.689). Conclusion: The findings showed that there is a significant correlation between perceived organizational support and nurses' morals. Therefore, it is recommended that managers and decision makers in the health sector take steps to reduce the nurses' moral distress by increasing organizational support. 51 57 2024/07/202024/07/52024/08/42024/07/142024/06/162024/06/17 1403/3/28 2024/08/142024/08/212024/08/182024/08/272024/07/272024/08/21 1403/5/31 علی خطیب Ali Khatib گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران. khatiba1@nums.ac.ir محمدمهدی پژاوند Mohammad Mahdi Pazhavand گروه پرستاری، مرکز آموزشی درمانی نمازی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Mohammadmahdi_pazhavand@yahoo.com لیلا غلامحسینی Leila Gholamhosseini گروه فن آوری اطلاعات سلامت، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران. le_hosseini@yahoo.com معصومه برخورداری شریف آباد Maasoumeh Barkhordari-Sharifabad گروه پرستاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران barkhordari.m@gmail.com Organizational Support Moral Distress Nurses Intensive Care Units پریشانی اخلاقی حمایت سازمانی بخش مراقبت‌های ویژه پرستار ## ##

بررسی تأثیر استفاده از اپلیکیشن موبایل بر مدیریت عوارض شیمی‌درمانی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلابه سرطان پستان : یک مرور نظام مند The Effect of Self Care Application Breast Cancer Patients :A Systematic Review in Clinical Trials 1 1 مقدمه: کیفیت زندگی، عملکرد فیزیکی و عملکرد روانی در زنان مبتلا به سرطان پستان که شیمی درمانی دریافت کرده‌اند، ضعیف گزارش شده است. بنابراین، روش پیگیری مناسب ضروری است. این مرور نظام مند با هدف بررسی تأثیر پزشکی از راه دور با استفاده از اپلیکیشن موبایل در مدیریت عوارض شیمی درمانی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان انجام شد. مواد و روش‌ها: یک مرور نظام‌مند، در مطالعات کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی، با جستجوی کلیدواژه‌ها در عنوان، چکیده در پایگاه داده‌های علمی معتبر Embase، Web of Science،Scopus، PubMed در یک فوریه 2024 مورد جستجو قرار گرفت. در این مطالعه، از دستورالعمل‌ها و موارد ترجیحی مطالعات مرور نظام‌مند (PRISMA) پیروی شد. مطالعات کارآزمایی‌های کنترل شده تصادفی که از پزشکی از راه دور با استفاده از اپلیکیشن موبایل برای مدیریت عوارض شیمی‌درمانی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلابه سرطان پستان استفاده می‌کردند و متن کامل آن‌ها به زبان انگلیسی در دسترس بود، بدون محدودیت زمانی به‌عنوان معیارهای ورود در نظر گرفته شدند. یافته‌ها: از 16 مطالعه ورودی ، 12 مطالعه (75 درصد)، بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی و کاهش عوارض جانبی و خودمدیریتی بیماران مبتلا به سرطان پستان در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. با این حال، در 4 مطالعه (25 درصد)، تفاوت معنی داری بین گروه کنترل و مداخله از نظر بهبود کیفیت زندگی مشاهده نشد. در 3مورد از مطالعات وارد شده (19 درصد)، اگرچه کیفیت زندگی بیماران در گروه مداخله به طور قابل توجهی نسبت به گروه کنترل بهبود یافت اما در رابطه با میزان افسردگی و اضطراب گروه کنترل و مداخله هیچ تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌های حاصل از این مرور نظام‌مند تأیید می‌کنند که رویکردهای پزشکی از راه دور پتانسیل بالقوه موثری در مقایسه با درمان های حضوری سنتی در مدیریت عوارض شیمی درمانی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان باشند. این رویکردهای گسترده ممکن است موانعی مانند فاصله، زمان و هزینه را به حداقل برساند همچنین با افزایش بهبود دانش بیماران با ارائه توصیه‌های خودمراقبتی و فعال‌سازی نقش بیماران در فرآیند مراقبت سبب بهبود سلامت بازماندگان سرطان پستان شود. 2 Introduction: Quality of life, physical and mental performance (psychological well-being) have been reported to be poor in breast cancer patients who have received chemotherapy. Therefore, a proper follow-up method is essential. This systematic review was conducted with the aim of investigating the effect of telemedicine using a mobile application in the management of chemotherapy complications and the breast cancer patients’ quality of life. Materials and Methods: A systematic review was conducted on randomized controlled trial studies by searching keywords in the title, abstract and keywords of the studies in the reliable scientific databases including Embase, Web of Science, Scopus and PubMed on February 1 in 2024. We followed the Preferences and Items of Systematic Reviews (PRISMA) guidelines. Studies of randomized controlled trials that used telemedicine using a mobile application to manage chemotherapy complications, quality of life in breast cancer patients, and their English full text were considered as inclusion criteria. Results: Out of 16 included studies, 12 studies (75%) showed a significant improvement in the quality of life and reduction of side effects and self-management of breast cancer patients in the intervention group compared to the control group. However, in 4 studies (25%), there was not any significant difference between the control and intervention groups in terms of improving quality of life. In 3 of the included studies (19%), although the patients’ quality of life in the intervention group improved significantly compared to the control group. However, there was not any statistically significant difference regarding the level of depression and anxiety of the control and intervention groups. Conclusion: The findings of this systematic review confirm that telemedicine approaches have the potential to be effective compared to traditional face-to-face treatments in the management of chemotherapy side effects and the breast cancer patients’ quality of life. These broad approaches may minimize barriers such as distance, time, and cost. Furthermore, improving the knowledge of patients by providing self-care recommendations and activating the role of patients in the care process will improve the health of breast cancer survivors. 58 72 2024/07/202024/07/52024/08/42024/07/142024/06/162024/06/172024/03/24 1403/1/5 2024/08/142024/08/212024/08/182024/08/272024/07/272024/08/212024/07/6 1403/4/16 مرضیه راعی مهنه Marziyeh Raei Mehneh گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Raeem4002@mums.ac.ir خلیل کیمیافر Khalil Kimiafar گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران kimiafarkh@mums.ac.ir سیده فاطمه موسوی بایگی Seyyedeh Fatemeh Mousavi Baigi گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران mousavibf3@mums.ac.ir پرویز معروضی Parviz Marouzi گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران MarouziP@mums.ac.ir عاطفه سادات موسوی Atefeh Sadat Mousavi گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران MousaviA9@mums.ac.ir معصومه سرباز Masoumeh Sarbaz گروه فناوری اطلاعات سلامت، دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران sarbazm@mums.ac.ir E-Health Breast cancer Telemedicine Mobile app Chemotherapy سلامت الکترونیک سرطان پستان پزشکی از راه دور اپلیکیشن موبایل شیمی درمانی ## ##

تأثیر تمرینات بدنی بر سطوح عامل رشد عصبی مشتق از مغز و پلاک‌های بتا آمیلوئید در بیماران مبتلا به آلزایمر: مقاله مروری The Effect of Physical Exercises on Levels of Brain Derived Neurotrophic Factor and Beta Amyloid Plaques in Alzheimer's Patients: A Review Article 1 1 مقدمه: بیماری آلزایمر یکی از بیماری‌های وابسته به سن می‌باشد که علت اصلی آن تشکیل پلاک‌های بتا آمیلوئید (Aβ) و پروتئین های پرفسفریله تائو است. عامل نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) یکی از اعضای خانواده نوروتروفین ها است که نقش کلیدی در رشد، سلامت و بقاء نورون ها دارد. با افزایش سن مقادیر پلاک های بتا آمیلوئید درسیستم عصبی مرکزی انسان افزایش یافته و مقادیر BDNF کاهش مییابد. مطالعات در مورد سازگاری های مثبت تمرینات بدنی در بیماران مبتلا به آلزایمر نتایج ضد و نقیضی را گزارش کرده اند. لذا تأثیر تمرینات بدنی در بیماران آلزایمری به خوبی مشخص نشده است. هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات بدنی بر سطوح عامل نوروتروفیک مشتق از مغز و پلاک های بتا آمیلوئیدی است. مواد و روش‌ها: این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرینات بدنی بر سطوح عامل نوروتروفیک مشتق از مغز و پلاک‌های بتا آمیلوئیدی، تعداد 12 عدد مقاله پژوهشی را که از پایگاه های معتبر علمی تهیه شده‌اند را مورد مطالعه و بررسی قرار داده و نتیجه گیری می کند. یافته ها: انجام منظم تمرینات بدنی در بلند مدت باعث افزایش معنیدار عامل نوروتروفیک مشتق از مغز و کاهش معنی‌دار پلاک های بتا آمیلوئید در بیماران مبتلا به آلزایمر می‌شود. نتیجه‌گیری: انجام تمرینات بدنی از طریق افزایش ترشح هورمون‌های استئوکلسین و آیریزین و افزایش تولید لاکتات، باعث افزایش BDNF شده و پلاک‌های بتا آمیلوئید را کاهش می‌دهد. 2 Introduction: Alzheimer's disease is one of the age related diseases. The main cause of which is the formation of beta amyloid (Aβ) plaques and hyperphosphorylated tau protein. Brain derived neurotrophic factor (BDNF) is a member of the neurotrophin family that plays a key role in the growth, health and survival of neurons. The amount of beta amyloid plaques in the human central nervous system increases and the amount of BDNF decreases with increasing age. The results of studies on the positive adaptations of Physical exercise in Alzheimer’s patients have ‎‎conflicting results. Therefore, the effect of Physical exercises has not been well defined in Alzheimer's patients. The purpose of this study is to investigate the effect of Physical exercises on the levels of brain derived neurotrophic factor and beta amyloid plaques. Materials and Methods: This study aims to investigate the effect of physical exercises on the levels of brain derived neurotrophic factor and beta amyloid plaques. It has studied and analyzed the number of 12 research articles that have been prepared from reliable scientific databases and draws conclusions. Results: Regular long term physical exercises cause a significant increase in brain-derived neurotrophic factor and they cause a significant decrease in beta amyloid plaques in Alzheimer's patients. Conclusion: Performing physical exercises enhances BDNF by increasing the secretion of osteocalcin and irisin hormones and increasing lactate production. Moreover, it reduces beta amyloid plaques. 76 88 2024/07/202024/07/52024/08/42024/07/142024/06/162024/06/172024/03/242024/04/5 1403/1/17 2024/08/142024/08/212024/08/182024/08/272024/07/272024/08/212024/07/62024/05/30 1403/3/10 محمد بابائی mohammad babaei دانشجو دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران m.babaei9674@gmail.com معرفت سیاه کوهیان marefat siahkohian استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران m.siahkohian@gmail.com آمنه پوررحیم Ameneh Pourrahim دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران a.pourrahim@uma.ac.ir Alzheimer's Brain Derived Neurotrophic Factor Beta Amyloid Plaques Physical Exercises آآلزایمر عامل نوروتروفیک مشتق از مغز پلاک های بتا آمیلوئید تمرینات بدنی ## ##