fa لیشمانیوز جلدی چکیده مقالات article abstracts مروری review <p style="text-align: justify;"><strong>مقدمه:</strong> لیشمانیوز یکی از بیماری های انگلی شایع در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان بوده و تهدیدی برای سلامت عمومی محسوب می شود. کشور ما نیز یکی از مناطق اندمیک لیشمانیوز جلدی در جهان می باشد. سالانه حدود 40 - 20 مورد لیشمانیوز به ازای هر 100 هزار نفر گزارش می شود که این روند رو به افزایش است. عامل بیماری لیشمانیوز جلدی نوعی تک یاخته از راسته کینتو پلاستیدا می باشد که عامل آن در ایران لیشمانیا ماژور (نوع روستایی) و لیشمانیا تروپیکا (نوع شهری) می باشد. بیش از 70 % موارد لیشمانیوز در ایران لیشمانیا ماژور است. مخزن بیماری در نوع شهری، انسان و در نوع روستایی جوندگان صحرایی و ناقل بیماری پشه خاکی ماده از جنس فلبوتوموس می باشد.<br> <strong>مواد و روشها:</strong> این مطالعه به صورت مروری تنظیم شده است که در آن با جستجوی کلید واژه های لیشامیوز جلدی، لیشمانیا ماژور و لیشمانیا تروپیکا در مقالات علمی-پژوهشی، اطلاعات موتورهای جستجو Sid ،Google Scholar و هم چنین پایگاه اطلاعاتی Pubmed و کتاب های موجود در این زمینه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و پس از انتخاب مقالات مناسب در این رابطه، مقاله حاضر نگارش شده است.<br> <strong>یافته ها:</strong> در تشخیص لیشمانیوز جلدی به دلیل متنوع بودن حساسیت و ویژگی ها، تست های سرولوژیک به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد، بهترین راه تشخیص آزمایشگاهی، آزمایش میکروسکوپی تراشه های پوست فرد مبتلا می باشد. برای درمان این بیماری از ترکیبات 5 ظرفیتی آنتی مونی استفاده می شود. تمام بیماران احتیاج به درمان ندارند زیرا تعداد زیادی از ضایعات خود به خود بهبود می یابند و با توجه به عوارض ترکیبات آنتی مونی، بهتر است از این داروها کمتر استفاده شود.<br> <strong>بحث و نتیجه گیری: </strong>وجود پیچیدگی های اپیدمیولوژیک در حلقه انتقال (مخازن و ناقلین گوناگون) موجب شده است این بیماری از اهمیت بسیار بالایی برخوردار باشد. اگر چه بیماری لیشمانیوز جلدی معمولاً با مرگ و میر بالایی همراه نیست ولی میزان ابتلا بالا و ایجاد ضایعات بد شکل پوستی که در برخی موارد تا بیش از یک سال باقی می ماند که حتی با یک درمان استاندارد پس از بهبودی، اسکار (جوشگاه) باقی می ماند و موجب اذیت و آزار بیمار می شود. درمان این بیماری از طریق تزریق موضعی گلوکانتیم است که دارای عوارض و مشکلات خاص خود می باشد. در ایران مبارزه های متعددی بر علیه این بیماری انجام شده و امید است که در آینده نزدیک این بیماری ریشه کن شود.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Introduction:</strong> Leishmaniasis is one of the common parasitic disease which is one of the public health problems in tropical and subtropical regions. Moreover, Iran is faced to this issue. It affects about 20 to 40 cases in every 100000 persons annually and the number of cases is increasing around the world. This deseas is caused by protozoan parasites of the genus Leishmania divided into major and tropica species in Iran. Based on official reports, more than 70% of cases are affected by leishmania major in our country.<br> <strong>Methods and Materials:</strong> This review article has been performed by searching cutaneous leishmaniasis, leishmaniasis major and leishmania tropica keywords in various databases such as the SID, google scholar, PubMed and related books.<br> <strong>Results</strong>: Serologic tests are rarely used to diognose cutaneous leishmaniasis because of wide spectrum of agents and low sensitivity and specificity. The best way of laboratory diagnosis is microscopic examination of infected individual&rsquo;s skin biopsy. Five valent antimony compounds are used as a treatment for this disease. It is not necessary to cure all the patients because most of the injuries and damages recover on their own. Due to the side effects of antimony compounds, it is better to used fewer of these compounds.<br> <strong>Discussion and Conclusion:</strong> Special attention should be paid to leishmaniasis due to the various routes of leishmania transmission. The rate of infection in endemic regions is very high; although, mortality and morbidity related to leishmaniasis is very low. Additionally, in several cases, the lesions of leshmaniasis is not curable even for one year. The most effective treatment for this disease is local injection of Glucantime which has its special disorders; therefore, it is limited to patients with death risk. There are lots of efforts to prevent leishmania transmission in Iran and there is a hope to eradicate it in near future.</p> لیشمانیوز جلدی, لیشمانیا ماژور, لیشمانیا تروپیکا Cutaneous leishmaniasis, Leishmania major, Leishmania tropica 61 67 http://jps.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-38-2&slc_lang=fa&sid=1 Mehran Moghaddamfar مهران مقدم فر 1003194753284600224 1003194753284600224 Yes AJA University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی آجا Mohammad Amin Sharifpour محمد امین شریف پور 1003194753284600225 1003194753284600225 No AJA University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی آجا