Paramedical Sciences and Military Health

fa بررسی اثر الگوی توزیع فشار کف پایی بر بروز سندروم فشار داخلی تیبیا در سربازان نظامی در طی دوره آموزش نظامی Investigating the Effect of Plantar Pressure Distribution Pattern on the Occurrence of Medial Tibial Stress Syndrome in Military Soldiers during Military Training مقالات کامل full articles پژوهشي Research مقدمه: سندروم فشار داخلی تیبیا یکی از شایعترین آسیبهای عضلانی _ اسکلتی در میان نظامیان می باشد. در عین حال، گزارشی دقیق مبنی بر اثر ریسکفاکتورهای بروز آن از جمله توزیع فشار کف پایی در نظامیان و جوامع مختلف نشده است. به همین دلیل، هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر الگوی توزیع فشار کف پایی بر بروز آسیب سندروم فشار داخلی تیبیا در سربازان نظامی در طی دوره آموزش نظامی میباشد. مواد و روش ها: جامعه آماری این پژوهش را سربازان نظامی مرد در طی دوره 6 ماه آموزش نظامی در دانشگاه جامع امام حسین (ع) با میانگین سنی (0/99 ± 19/68سال)، قد (0/04 ± 174سانتیمتر) و شاخص توده بدنی (1/76 ± 23/32 کیلوگرم/مترمربع) تشکیل دادند. که تعداد 116 نفر از آن ها به عنوان نمونه آماری این مطالعه انتخاب شدند. در ابتدای دوره آموزشی ضمن بررسی وضعیت شیوع سندروم فشار داخلی تیبیا با استفاده از از معیار یاتس و وایت و داده های توزیع فشار کف پایی، نوسانات قائم و میزان تقارن فشار کف پای آزمودنی ها به وسیله دستگاه توزیع فشار کف پایی پی تی اسکن جمعآوری شد. سپس آزمودنی ها به انجام تمرینات مربوط به آموزش نظامی پرداختند و در انتهای دوره 6 ماهه، با استفاده مجدد از معیار یاتس و وایت شیوع احتمالی سندروم فشار داخلی تیبیا، ارزیابی شد. از آزمون خی دو برای بررسی میزان شیوع آسیب و از آزمون رگرسیون لجستیک برای بررسی تاثیر متغیر مستقل بر متغیر وابسته استفاده شد. تمام آزمون فرضیات در سطح معناداری برابر یا کوچکتر از 0/05 انجام شد.   یافته ها: نتایج آزمون خی دو نشان داد، میزان شیوع سندروم فشار داخلی تیبیا در سربازان نظامی در انتهای دوره 29/3 درصد بود. همچنین، نتایج حاصل از رگرسیون لجستیک نشان داد، متغیرهای توزیع فشار کف پایی توانسته اند، بین 71/6% تا 96/6% از تغییرات متغیر بروز سندروم فشار داخلی تیبیا را تبیین کنند. از این بین، متغیر شاخص تقارن (96/6%) به لحاظ آماری نسبت به سایر متغیرها پیش بین دقیق تری برای بروز آسیب بود. (0/05≥p). در سایر یافته ها، نتایج رگرسیون لجستیک برای بررسی نقش پیش&rlm;بینی کننده نوسانات وضعیت بدن در بروز آسیب نشان داد، مدل قادر به پیش&rlm;بینی 100/0 % بروز آسیب سندروم فشار داخلی تیبیا بود (0/001= p). بحث و نتیجه گیری: از آنجا که شیوع سندروم فشار داخلی تیبیا در سربازان نظامی بسیار زیاد می باشد، متخصصان و کادر درمانی سربازان نظامی در این حوزه می توانند با در نظر گرفتن الگوی توزیع فشار کف پایی و الگوهای حرکتی پا در شناسایی افراد مستعد ابتلا به سندروم فشار داخلی تیبیا  موثر باشند. Introduction: Medial tibial stress syndrome is one of the most common musculoskeletal injuries among soldiers. However, there has not been a detailed report on the effect of risk-factors on its occurrence including the distribution of plantar pressure in military personnel and different communities. For this reason, the purpose of this study is to investigate the effect of plantar pressure distribution pattern on the incidence of medial tibial stress syndrome in military soldiers during military training. Methods and Materials: The statistical population of this research is male military soldiers at Imam Hossein University (AS) during the 6 months of military training with an average age of (19.68 ± 0.99 years), height of (174 ± 0.04 cm) and body mass index of (23.32 ± 1.76 kg/m2). 116 of them were selected as the statistical sample of this study. At the beginning of the training course, in addition to investigate the prevalence of medial tibial stress syndrome using the Yates and White criteria and plantar-foot pressure distribution data, vertical fluctuations and the symmetry of the subjects’ plantar pressure were collected by the PT-scan plantar pressure distribution device (made by Mashhad Technologists in Iran). Then, the subjects started to do the exercises related to military training. Moreover, at the end of the 6-month period, the possible prevalence of medial tibial stress syndrome was evaluated by using the Yates and White criteria again. The chi-square test was used to check the prevalence of injury and the logistic regression test was used to check the effect of the independent variable on the dependent variable. All hypothesis tests were performed at a significance level equal to or smaller than 0.05. Results: The results of chi-square test showed that the prevalence rate of medial tibial stress syndrome in military soldiers was 29.3٪ at the end of the period. Furthermore, the results of the logistic regression showed that the plantar pressure distribution variables were able to explain between 71.6٪ and 96.6٪ of the changes in the incidence of medial tibial stress syndrome. Among these, the symmetry index variable (96.6٪) was a statistically more accurate predictor of injury than other variables. (p≥0.05). In other findings, the results of logistic regression to investigate the predicting role of body posture fluctuations in the incidence of injury showed that the model was able to predict 100٪ of the incidence of medial tibial stress syndrome injury (p=0.001). Discussion and Conclusion: Since the prevalence of medial tibial stress syndrome in military soldiers is very high, specialists and medical staff of military soldiers in this field can be effective in identifying people prone to internal tibial pressure syndrome by considering the plantar pressure distribution pattern and foot movement patterns. سندروم فشار داخلی تیبیا, الگوی توزیع فشار کف پایی, سربازان نظامی medial tibial stress syndrome, plantar pressure distribution pattern, military soldiers 12 22 http://jps.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-563-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmadreza Yousefpour احمدرضا یوسف پور ar.ahmad9091@yahoo.com 10031947532846002064 10031947532846002064 No Researcher of the Department of Physical Education, Faculty of Social Sciences, Imam Hossein University, Tehran, Iran پژوهشگر گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران Taleb Fadaei Dehcheshmeh طالب فدائئ fadaie.taleb69@yahoo.com 10031947532846002065 10031947532846002065 Yes Researcher of the Department of Physical Education, Faculty of Social Sciences, Imam Hossein University, Tehran, Iran پژوهشگر گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران