fa بررسی اثر توکسین بوتولینوم و ریواستیگمین بر رفتارهای شبه‌اضطرابی و شبه‌افسردگی در رت‌های نر مقالات کامل full articles پژوهشي Research <p style="font-style: normal; text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:IRANyekan;"><span style="line-height:2;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">مقدمه</span><span lang="FA">: </span></b><span lang="AR-SA">توکسین بوتولینوم </span><span lang="AR-SA">نوع</span><span dir="LTR"> (Botulinum toxin type A)</span> <span dir="LTR">A</span> <span lang="AR-SA">با مهار آزادسازی استیل‌کولین در پایانه‌های عصبی، انتقال کولینرژیک را مختل می‌کند و ممکن است علاوه بر اثرات محیطی، بر برخی رفتارهای مرتبط با اضطراب و افسردگی نیز تأثیر بگذارد. ریواستیگمین به‌عنوان مهارکننده آنزیم استیل‌کولین‌استراز، با افزایش دسترسی استیل‌کولین می‌تواند در تعدیل این تغییرات نقش داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر دوزهای مختلف توکسین بوتولینوم نوع</span> <span dir="LTR">A</span> <span lang="AR-SA">و ریواستیگمین بر رفتارهای مرتبط با اضطراب و افسردگی در رت‌های نر انجام شد</span><span dir="LTR">.</span><span lang="FA"><span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">مواد و روش‌ها</span><span lang="FA">: </span></b><span lang="AR-SA">در این مطالعه تجربی، </span><span lang="FA">49</span> <span lang="AR-SA">سر رت نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی در </span><span lang="FA">7</span> <span lang="AR-SA">گروه (7 سر در هر گروه) شامل گروه شم</span><span lang="FA">(</span><span lang="AR-SA">دریافت‌کننده سالین به‌صورت داخل‌عضلانی)، سه گروه دریافت‌کننده توکسین بوتولینوم نوع</span> <span dir="LTR">A</span> <span lang="AR-SA">با دوزهای </span><span lang="FA">3</span><span lang="AR-SA">، 6</span> <span lang="AR-SA">و 15 واحد و سه گروه دریافت‌کننده همان دوزهای بوتولینوم همراه با ریواستیگمین (1 میلی‌گرم بر کیلوگرم، تک‌دوز داخل صفاقی، 30 دقیقه پس از تزریق بوتولینوم) تقسیم شدند. چهار هفته پس از تزریق، رفتارهای مرتبط با اضطراب با استفاده از آزمون‌های ماز بعلاوه مرتفع</span><span lang="AR-SA">(</span><span dir="LTR">(</span><span dir="LTR">Elevated Plus Maze; EPM</span> <span lang="AR-SA">و محوطه باز</span><span dir="LTR">Open Field Test; OFT)</span> <span lang="FA">)</span> <span lang="AR-SA">و رفتارهای مرتبط با افسردگی با استفاده از آزمون شنای اجباری </span><span dir="LTR">Forced Swim Test; FST)</span><span lang="AR-SA">)</span> <span lang="FA">ارزیابی شدند.<span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">یافته‌ها</span><span lang="FA">: </span></b><span lang="AR-SA">در آزمون ماز بعلاوه مرتفع، درصد ورود و مدت حضور در بازوهای باز در گروه‌های دریافت‌کننده بوتولینوم کاهش یافت، اما این تغییرات از نظر آماری معنی‌دار نبودند. در آزمون محوطه باز، مدت زمان حضور و تعداد ورود به ناحیه مرکزی در گروه‌های دریافت‌کننده بوتولینوم نسبت به گروه شم به‌طور معنی‌داری کاهش یافت</span> <span dir="LTR">(</span><span dir="LTR">P<0.001</span><span dir="LTR">)</span><span dir="LTR">. </span><span lang="AR-SA">همچنین در آزمون شنای اجباری، زمان بی‌حرکتی در حیوانات دریافت‌کننده بوتولینوم به‌طور معنی‌داری افزایش یافت</span> <span dir="LTR">(</span><span dir="LTR">P<0.001</span><span dir="LTR">)</span><span dir="LTR">. </span><span lang="AR-SA">تجویز همزمان ریواستیگمین در گروه دریافت‌کننده </span><span lang="FA">15</span> <span lang="AR-SA">واحد بوتولینوم موجب کاهش معنی‌دار زمان بی‌حرکتی شد</span><span dir="LTR"> (</span><span dir="LTR">P<0.05</span><span dir="LTR">)</span><span lang="AR-SA">، در حالی که در سایر شاخص‌های رفتاری، اگرچه روند تغییرات به سمت بهبود مشاهده شد، اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود</span><span dir="LTR">.</span><span lang="FA"><span style="font-family:&quot;B Mitra&quot;"></span></span></span></span><br> <span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA">نتیجه‌گیری</span><span lang="FA">:</span></b><span lang="FA"> تجویز داخل‌عضلانی توکسین بوتولینوم نوع </span><span dir="LTR">A</span> <span lang="FA">با تغییر در برخی رفتارهای مرتبط با اضطراب و افسردگی در رت‌های نر همراه بود؛ به‌طوری‌که افزایش زمان بی‌حرکتی در آزمون شنای اجباری و کاهش رفتار اکتشافی در آزمون محوطه باز مشاهده شد. ریواستیگمین موجب کاهش زمان بی‌حرکتی در گروه دریافت‌کننده ۱۵ واحد بوتولینوم شد، اما بر سایر شاخص‌های رفتاری اثر معنی‌داری نداشت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که توکسین بوتولینوم نوع </span><span dir="LTR">A</span><span lang="FA"> ممکن است بر پاسخ‌های رفتاری اثرگذار باشد و برای تعیین مکانیسم‌های زیربنایی این تغییرات، انجام مطالعات تکمیلی ضروری است.</span></span></span></span></span></span></p> <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><b>Introduction:</b> Botulinum toxin type A inhibits acetylcholine release at nerve terminals, thereby impairing cholinergic neurotransmission. In addition to its peripheral effects, it may also influence anxiety and depression related behaviors. Rivastigmine, as an acetylcholinesterase inhibitor, may attenuate these alterations by increasing acetylcholine availability. The present study aimed to investigate the effects of different doses of botulinum toxin type A and rivastigmine on anxiety and depression-related behaviors in male rats.<br> <b>Materials and Methods:</b> In this experimental study, forty-nine adult male Wistar rats were randomly assigned to seven groups (n = 7 per group) including a sham group receiving intramuscular saline, three groups receiving intramuscular botulinum toxin type A at doses of 3, 6, and 15 IU, and three corresponding groups receiving the same doses of botulinum toxin combined with a single intraperitoneal injection of rivastigmine (1 mg/kg) administered 30 minutes after botulinum toxin injection. Four weeks after treatment, anxiety-related behaviors were evaluated using the Elevated Plus Maze (EPM) and the Open Field Test (OFT); while, depression-related behavior was assessed using the Forced Swim Test (FST).<br> <b>Results:</b> In the EPM, the percentage of open-arm entries and the time spent in the open arms decreased in the botulinum toxin-treated groups; however, these changes were not statistically significant. In the OFT, both the time spent in the central zone and the number of entries into the central zone were significantly reduced in the botulinum toxin-treated groups compared with the sham group (P < 0.001). In the FST, botulinum toxin administration significantly increased immobility time (P < 0.001). Co-administration of rivastigmine significantly reduced immobility time in the 15 IU botulinum toxin group (P < 0.05). Although a trend toward improvement was observed in the other behavioral indices, the differences did not reach statistical significance.<br> <b>Conclusion:</b> Intramuscular administration of botulinum toxin type A was associated with alterations in some anxiety and depression-related behaviors in male rats, in such a way that an increase in immobility time in the forced swim test and decrease in exploratory behavior in the open field test were observed. Rivastigmine reduced immobility time in the 15 IU botulinum toxin group; however, it did not significantly affect other behavioral parameters. These findings suggest that botulinum toxin type A may influence behavioral responses; while, further studies are required to clarify the underlying mechanisms.</span></span></span></div> توکسین بوتولینوم, ریواستیگمین, اضطراب, افسردگی, سیستم کولینرژیک Botulinum toxin, Rivastigmine, Anxiety, Depression, Cholinergic system 22 29 http://jps.ajaums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-813-1&slc_lang=fa&sid=1 Zohreh Zavvari Oskuyee زهره زواری اسکویی Zohre.zavvari@gmail.com 10031947532846004994 10031947532846004994 No Department of Basic Medical Sciences, Khoy University of Medical Sciences, Khoy, Iran. گروه علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خوی، خوی، ایران. Mohammad Reza Parvizi محمدرضا پرویزی m.parvizi@ajaums.ac.ir 10031947532846004995 10031947532846004995 No Department of Physiology, Faculty of Medicine, AJA University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران. Keyvan Mehri کیوان مهری keyvanmehri20@gmail.com 10031947532846004996 10031947532846004996 No Department of Basic Medical Sciences, Khoy University of Medical Sciences, Khoy, Iran. گروه علوم پایه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خوی، خوی، ایران.