دوره 13، شماره 3 - ( علوم پیراپزشکی و بهداشت نظامی (پاییز 1397) 1397 )                   جلد 13 شماره 3 صفحات 26-20 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه رادیولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران
2- گروه فیزیک پزشکی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، aminabsp@gmail.com
چکیده:   (6264 مشاهده)
مقدمه: حفاظت پرتویی بیماران، پرسنل و سایر افراد از مباحث مهم در تصویربرداریهای پزشکی با پرتوهای یونیزان (مانند ایکس و گاما) می باشد. این پرتوها می­توانند باعث آسیبهای بیولوژیکی مختلفی مانند سرطانزایی، کاتاراکت، آسیبهای جنینی و... گردند. بنابراین دانش حفاظت پرتویی افراد پرتوکار بسیار حائز اهمیت بوده و هدف از انجام این تحقیق ارزیابی دانش حفاظت پرتویی کارشناسان رادیوگرافی بیمارستانهای ارتش در سطح شهر تهران می باشد.
روش بررسی: این تحقیق مطالعه­ای توصیفی–تحلیلی و مقطعی می­باشد. پرسشنامه ای دارای سوالاتی در رابطه با میزان آگاهی، نگرش و عملکرد پرتوکاران رادیولوژی در مورد حفاظت پرتویی بین80 پرتوکار بیمارستان­های ارتش سطح تهران توزیع گردید. اطلاعات پرسشنامه­های تکمیل شده با استفاده از آزمونهای آماری واریانس یک طرفه، Sample T-Test و همبستگی اسپیرمن/پیرسون در نرم افزارSPSS19 ، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میانگین کل نمره به دست آمده برابر با 4.28±11.2 از 20 به دست آمد. بین میزان دانش حفاظت پرتویی، دانش عملکردی و انگیزه میان دانش آموختگان آجا و سایر دانشگاه ها و همچنین بین زنان و مردان اختلاف معنی­ داری مشاهده نشد. بین سن با دانش حفاظت پرتویی و عملکردی و همچنین بین تحصیلات با دانش حفاظت پرتویی، دانش عملکردی و انگیزه همبستگی بسیارضعیفی وجود داشت.
بحث و نتیجه گیری: مقایسه نتایج این تحقیق با مطالعات انجام شده، نشان از پایین بودن سطح دانش حفاظت پرتویی کارشناسان رادیولوژی ارتش دارد. همچنین مشخص شد سن، جنس و سابقه کار هیچگونه تاثیری بر روی دانش عملکردی و دانش حفاظت پرتویی گروه هدف این تحقیق نداشته، همچنین با افزایش تحصیلات تاثیری بر روی دانش، عملکرد و انگیزه وجود نداشت.
متن کامل [PDF 4282 kb]   (3653 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مقالات کامل
دریافت: 1396/11/23 | پذیرش: 1405/3/20 | انتشار: 1397/9/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.